Surinaamse vrouwen hebben recht op misoprostol

 

Basi!

Paramaribo,
Suriname

Toon kaart »

Persbericht 6-12-2011, Paramaribo, Suriname

Misoprostol is een medicijn dat is geregistreerd op de lijst van essentiële medicatie van de WHO. De WHO en de FIGO adviseren vrije beschikbaarheid van misoprostol voor het voorkomen van heftig bloedverlies na de bevalling in gebieden zoals Suriname. Onderzoek van de WHO heeft ook aangetoond dat Misoprostol veilig in de thuissituatie worden kan worden gebruikt voor het opwekken van een miskraam.

Oorzaken Moedersterfte

De Wereld gezondheid organisatie definieert moeder sterfte als  de dood van een vrouw terwijl ze zwanger is of binnen 42 dagen na  beëindigen van de zwangerschap (bijvoorbeeld door geboorte).  De moedersterfte  wereldwijd per jaar is 529000.

Heftig bloedverlies na de bevalling (PPH) is de hoofdoorzaak van aan zwangerschap gerelateerde sterfte. 25% van de moedersterfte wordt veroorzaakt door PPH.  Het gebruik van Misoprostol onmiddellijk na de geboorte verminderd de kans op PPH met meer dan 50%. Ieder jaar krijgen 14 miljoen vrouwen PPH en daarvan sterft ongeveer 1 op de 100.

13% van de moedersterfte wordt veroorzaakt door onveilige abortus (ongeveer 68000 vrouwen overlijden per jaar).  Het gebruik van Misoprostol om de zwangerschap af te breken kan al deze sterfgevallen voorkomen.

Millennium development goal 5 (MDG 5) en situatie in Suriname

Doel van MDG 5 is dat de moedersterfte minder dan 50 per 100.000  levend geborenen.  In Suriname is dat op dit moment meer dan 2 keer zo hoog. [1][2] Onderzoek in 1998 heeft aangetoond dat er een onder registratie is  en dat de werkelijke moedersterfte ongeveer 6 keer hoger is dan de officiële aantallen.[3] Hoewel de registratie is verbeterd laat een ander onderzoek gepubliceerd in 2010 door de UNFPA  echter zien dat de registratie van moedersterfte in Suriname nog steeds onvolledig is.

Ongeveer 10% van de bevolking in Suriname leeft in het binnenland met gebrek aan toegang tot goede zwangerschap zorg.  De moedersterfte wordt alleen geregistreerd in de ziekenhuizen en veel van de sterfte gevallen in binnenland worden waarschijnlijk niet geregistreerd.  In Suriname is het aantal geboorten ongeveer 10.000 , ongeveer 90% vind plaats in ziekenhuizen maar de meeste geboorten in het binnenland vinden plaats zonder aanwezigheid van een getrainde gezondheidswerker.  Het geschatte aantal illegale abortussen per jaar is tussen de 8000 en 10.000 .

Recht op gezondheid

Makkelijk toegankelijk beschikbaarheid van Misoprostol op gemeenschapsniveau voor vrouwen in Suriname is  deel van het recht op gezondheid zoals is vastgelegd in de Surinaamse grondwet en internationale verdragen.  Het recht op gezondheid staat in artikel 36 van de Surinaamse grondwet en Volgens het artikel 12 van het VN verdrag International Convenant on Economic, Social and Cultural Rights heeft iedereen recht op gezondheid en dat betekend de beschikbare, toegankelijke en acceptabele gezondheidszorg om de hoogst mogelijke gezondheid standaard te realiseren. Volgens de WHO is gezondheid een staat van volledige fysieke, mentale en sociaal welzijn en niet slechts de afwezigheid van ziekte.

Verder heeft de speciale rapporteur voor het recht op gezondheid , Anand Grover, van de VN  op 24 oktober 2011 vastgesteld dat afgelopen oktober vastgesteld dat illegale abortus de recht op gezondheid van de vrouw schend en roep landen op om abortus te legaliseren of decriminaliseren. 

Totdat dit inderdaad gebeurt kunnen vrouwen ook in landen waar abortus illegaal is zelf misoprostol gebruiken of via de website van Women on web (www.womenonweb.org) een medicamenteuze abortus verkrijgen.



[1] UNFPA 2010: assessment of the available data on sexual and reproductive health in Suriname 2010

[2] http://www.who.int/whosis/mort/profiles/mort_amro_sur_suriname.pdf

[3] Nationwide maternal mortality in Surinam, A. Mungra Research Fellow 1, R. W. van Kanten Consultant 2, H.H.H. Kanhai Professor 1, J. van Roosmalen Consultant 1,*

BJOG: An International Journal of Obstetrics & Gynaecology, Volume 106, Issue 1, pages 55–59, January 1999

Article first published online: 19 AUG 2005